Σκεπτικό και ανάγκη: Η ανάπτυξη κοινωνικοσυναισθηματικών δεξιοτήτων από τα πρώτα χρόνια της ζωής συνδέεται με την ψυχική ευεξία, την ποιότητα των σχέσεων και την προσαρμοστικότητα του παιδιού. Ωστόσο, οι δεξιότητες αναγνώρισης, κατανόησης, έκφρασης και ρύθμισης των συναισθημάτων δεν αναπτύσσονται μόνο μέσω λεκτικής καθοδήγησης. Χρειάζονται επαναλαμβανόμενες βιωματικές εμπειρίες, ασφαλείς σχέσεις, ενεργό συμμετοχή και σύνδεση με την καθημερινή ζωή του παιδιού. Οι παραστατικές και εικαστικές τέχνες -πως το θέατρο, η μουσική, η κίνηση, ο χορός και η εικαστική δημιουργία- προσφέρουν στα παιδιά διαφορετικούς τρόπους να διερευνήσουν, να συμβολίσουν και να εκφράσουν όσα αισθάνονται. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η συναισθηματική εκπαίδευση μπορεί να συμβάλει στην προαγωγή της ψυχικής ευεξίας και στην πρόληψη μελλοντικών δυσκολιών, χωρίς να υποκαθιστά την ψυχοθεραπεία ή άλλες υπηρεσίες ψυχικής υγείας.
Η πρακτική: Η Μέθοδος Συναισθηματίζειν είναι ένα οργανωμένο πλαίσιο συναισθηματικής εκπαίδευσης που εφαρμόζεται σε ατομικά και ομαδικά προγράμματα για παιδιά και οικογένειες. Συνδυάζει ψυχοεκπαιδευτικούς στόχους με βιωματικά μέσα, όπως παιχνίδι, αφήγηση, μουσική, κίνηση, θέατρο, εικαστική δημιουργία και δραστηριότητες σύνδεσης παιδιού-γονέα. Κάθε πρόγραμμα σχεδιάζεται με βάση την ηλικία και τις αναπτυξιακές ανάγκες των παιδιών, με σαφείς στόχους, δομή συνεδριών, εκπαιδευτικό υλικό και αναστοχασμό μετά την εφαρμογή.
Τρόπος υλοποίησης: Η εφαρμογή πραγματοποιείται διεπιστημονικά από εκπαιδευμένους παιδαγωγούς, θεατροπαιδαγωγούς, μουσικούς και επαγγελματίες ψυχικής υγείας, με κοινό πλαίσιο αρχών, εσωτερική εκπαίδευση, εποπτεία και διαδικασίες ανατροφοδότησης. Περιλαμβάνει σταθερά προγράμματα συναισθηματικής εκπαίδευσης, δράσεις γονέα-παιδιού, συμβουλευτική και ψυχοεκπαίδευση γονέων, καθώς και επιλεγμένες ανοιχτές δράσεις στην κοινότητα.
Καινοτόμα χαρακτηριστικά: Η καινοτομία δεν έγκειται στη χρήση μιας μεμονωμένης τέχνης, αλλά στη συστηματική σύνδεση αναπτυξιακών στόχων, ψυχοεκπαίδευσης, δημιουργικών μέσων και ενεργού συμμετοχής της οικογένειας σε ένα ενιαίο, επαναλήψιμο πλαίσιο. Η μέθοδος διαφοροποιείται τόσο από την απλή δημιουργική απασχόληση όσο και από την κλινική παρέμβαση: έχει ψυχοεκπαιδευτικό και προληπτικό χαρακτήρα, σαφή όρια παραπομπής και δυνατότητα προσαρμογής σε διαφορετικές ηλικίες και τοπικά πλαίσια.
Επιστημονική υπευθυνότητα: Το περιεχόμενο είναι επιστημονικά ενημερωμένο και αναθεωρείται με βάση τη σχετική βιβλιογραφία, την εποπτεία και τα δεδομένα εφαρμογής. Δεν διατυπώνονται ισχυρισμοί κλινικής αποτελεσματικότητας χωρίς αντίστοιχη ερευνητική τεκμηρίωση.
